Community of commune?

Sinds 2005 ben ik actief op het gebied van Open Source. Ik heb in 7 jaar veel verschillende communities gezien. Soms waren ze te klein, soms bleek er een kleine dictatuur te heersen. In sommige communities voel ik mij al heel lang uitermate thuis.

Ik vraag mij af waarom. Wat maakt dat ik me thuisvoel in een community? En waarom is het dat sommige communities juist benauwen, soms zelfs tot op de dag van vandaag?

De communities waar ik me in thuis voel hebben een aantal eigenschappen die me bevallen:

  • Ze hebben bestaansrecht omdat de communities zijn gebouwd rondom goede open source producten
  • De toegang is vrij. Je bent vrij om te komen, maar ook om te gaan
  • Iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Het opdringen van jouw mening aan anderen wordt niet gewaardeerd
  • Je kunt actief bijdragen op verschillende niveau’s, zonder dat je daar toestemming voor nodig hebt. Bijvoorbeeld door te vertalen, te testen, documentatie te schrijven of simpelweg door mensen te bedanken voor de mooie software
  • Discriminatie (ook op basis van technische achtergrond) wordt niet getolereerd.

Communities die me meer en meer tegen staan hebben eigenschappen die ik ook kan benoemen en die ik gek genoeg ook herken. Het zijn de eigenschappen van een commune!

“Een commune (Latijn voor ‘gemeenschap(pelijk’) is een leef- en/of woongemeenschap waar alles gezamenlijk wordt gedaan. Alle of bijna alle (materiële) bezittingen zijn van de gehele gemeenschap. De bedoeling is dat door de individuele leden van de gemeenschap alleen gebruikt wordt wat nodig is.”

Sommige communities zijn extreem gefocused op “misbruik”. Leden speuren het internet af op zoek naar sporen van gebruik van “hun” open source. Als dit gebruik niet voorzien is van b.v. bronvermelding, licentie of niet direct is gekoppeld aan leden van de community, dan wordt soms in niet mis te verstane woorden duidelijk gemaakt dat het zo niet kan.

Er zijn communities waar het lijkt alsof er een geloof wordt verkondigd. Niets is zo goed als onze leefwijze, ons product is het beste, als je niet volgens onze (vaak ongeschreven) regels acteert, dan willen we je hier niet hebben. Ondanks dat het hier open communities betreft, is de sfeer vaak erg gesloten.

Ik pas niet in een commune. Ik ben teveel gesteld op mijn vrijheid en geloof niet in de absolute waarheid. Begrijp me niet verkeerd, ik bedank graag communities die veel voor me betekenen en draag dolgraag mijn steentje bij. Maar er moeten geen verwachtingen ontstaan, tenzij ik die zelf bewust wek.

Een paragraaf van wikipedia over commune http://nl.wikipedia.org/wiki/Commune vind ik erg treffend:

“In de praktijk gingen deze communes meestal al snel ten gronde door onderlinge ruzies over de te volgen koers, interne gezagsverhoudingen en slechte voorbereiding. Vaak probeerde een kleine groep of enkeling alle macht naar zich toe te trekken en soms groeide de oorspronkelijke commune zo uit tot een dictatoriaal geregeerde sekte. Van de oorspronkelijke communes waren er maar enkele die levensvatbaar bleken. Om echt te kunnen gedijen hebben deze ‘overlevers’ meestal toch enkele principes van de ‘burgermaatschappij’, zoals privébezit, weer overgenomen.”

Dit doemscenario uit de jaren ’60 en ’70 hangt in mijn optiek ook een aantal open source communities uit de huidige tijd boven het hoofd. Ook al gaat het mij in sommige gevallen aan het hart, zodra ik de signalen herken sla ik de deur achter me dicht.

1 reactie
  1. In een kapitalistisch landschap is er waarschijnlijk een spanningsveld tussen het tolereren van een overtreding tegen je commune, en overtredingen op je hooivork nemen. Een product in de open source wereld wordt om de een of andere reden ontwikkeld of onderhouden. Ik ga er dan vanuit dat mensen het buiten ‘leuk’ ook ‘nuttig’ vinden. Een bronvermelding is dan het minste wat er kan gebeuren.

    Een van de meest gekopieerde producten (in aantallen) is waarschijnlijk Linux op routertjes, maar misschien iets onzichtbaarder: FFmpeg als codec implementatie in veel media doosjes, of zelfs poorten naar hardware. Het lijkt me dan juist zaak dat een commune een ondertreding meldt, maar ook het geoorloofd gebruik, dat zou immers reclame zijn, voor zowel de fabrikant als het project.

    Toch zie ik net als jij ook de projecten waar ‘misbruik melden’ de boventoon voert, zeker als de voorwaarden meer dan redelijk zijn. In hoeverre zou iemand de misbruik moeten tolereren? En in hoeverre is de perceptie: “als ze er niets tegen doen, zal het wel geen goed product zijn” ook treffend?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers like this: